Drzewo w swej ojczyźnie wysokości 50-60 m, o wąskiej, luźnej koronie. Boczne gałęzie grube, krótkie, najczęściej w regularnych okółkach. Pień pokryty grubą, głęboko bruzdowaną, ciemną korowiną. Wewnątrz (po nacięciu) kora jasnożółta. Młode pędy grube, sztywne, nagie, pomarańczowobrązowe, przy nacięciu wydają charakterystyczny cytrynowy zapach. Igły po 3, rzadziej po 2-5 w pęczku, długie (10-25 cm), sztywne, ostro zakończone i kłujące, ciemnozielone, gęsto skupione na końcach gałązek tworzą charakterystyczne, szczotkowate pędzle. Szyszki duże, długości 8-15 cm i średnicy 5-6 cm, kuliste lub jajowate, siedzące, często skupione po kilka na pędzie. Tarczki wypukłe, z jaśniejszym, poprzecznym grzebieniem i ciemniej zabarwionym, ciernisto zakończonym wyrostkiem (stąd szyszki kłujące). Po opadnięciu szyszki, na pędzie zostaje wieniec nasadowych łusek.
Występuje w Zachodniej Ameryce Północnej, od Kolumbii Brytyjskiej dopołudniowej Kalifornii. rośnie w Górach Kaskadowych, Nadbrzeżnych i w Sierra Nevada (do 2600m n.p.m.), ale także na nadbrzeżnych równinach. Występuje na suchych, skalistych skłonach oraz w dolinach na piaszczystych i kamienistych, ubogich glebach.
Podobna do sosny Jeffreya, lecz w naszych warunkach znacznie odporniejsza na niskie temperatury i szybciej rosnąca. W Europie znana od 1826r., często spotykana w parkach, a także w ogrodach botanicznych. Jest bardzo odporna na suszę i zanieczyszczenia powietrza. Źle rośnie w klimacie wilgotnym, natomiast bardzo dobrze w suchym i słonecznym. W zachodniej i środkowej Polsce bez uszkodzeń przetrzymuje najsurowsze nawet zimy, i tu może być z powodzeniem uprawiana. Wymagania glebowe na ogół skromne, ale najlepiej rośnie na glebach gliniasto - piaszczystych. Polecana do zieleni osiedlowej, ale także do małych, przydomowych ogródków. W parkach sadzić należy pojedynczo na trawniku, przed budynkami i w pobliżu dróg.