Rośliny drzewiaste traktowane u nas w uprawie i zastosowaniu jako byliny. Tworzą one rozety liści tuż przy ziemi lub na pniu w formie pióropusza. Liście są równowąskie lub mieczowate, ostro zakończone. Kwitną dopiero po kilku lub kilkunastu latach uprawy. Kwiaty dzwonkowate, o średnicy do 6 cm, są barwy białej lub fioletowej, zebrane w grona lub wiechy. Z reguły po kwitnieniu łodygi rozgałęziają się, u niektórych gatunków następuje to znacznie wcześniej. Stosuje się jukę do dekoracji dużych, jasnych pomieszczeń, klatek schodowych itp. Juki należy uprawiać w ziemi żyznej, przepuszczalnej, zawierającej wapń. Wymagają latem nasłonecznienia, obfitego podlewania i zraszania liści. Zasilać należy co tydzień 0,2-0,4 procentowym roztworem nawozów mineralnych. Zima utrzymujemy umiarkowaną wilgotność podłoża, przechowując rośliny w widnych i chłodnych pomieszczeniach. Juki rozmnaża się przez oddzielenie zdrewniałych pędów z bulwiastymi korzeniami od starszych okazów. dla uniknięcia infekcji miejsca cięcia posypuje się zmielonym węglem drzewnym. Uzyskane w ten sposób rośliny sadzi się do doniczek z przekompostowaną ziemią torfową lub żyzną ziemią próchniczną.