Cis pośredni Hicksii
[Taxus x media Hicksii]

Mieszaniec cisa pospolitego z cisem japońskim. Odmiany tego gatunku odznaczają się zwartym, kolumnowym pokrojem. Gęsto ustawione wokół olwkowobrązowych pędów, zaostrzone na wierzchołku igły mają często żółtawe ogonki i intensywny, ciemnozielony kolor. Krzew dorasta do 3-4 metrów wysokości. W młodości charakteryzuje się dość wąskim pokrojem, jednak jego starsze egzemplarze rozszerzają się znacznie, przyjmując gęste, szerokokolumnowe lub odwrotnie stożkowate formy. Wyglądają jak połączone z kilku pojedynczych, wąskich kolumienek. W starszym wieku (zwłaszcza w miejscach zacienionych) pędy wierzchołkowe mają tendencję do rozchylania się na boki. W pełnym słońcu krzewy stają się bardziej zwarte i gęste. Zwężające się ku wierzchołkowi, spłaszczone zaostrzone igły (2,5-3,5 cm). Na górnej stronie są ciemnozielone i błyszczące, na dolnej jasnozielone. Na wyprostowanych pędach igły ułożone są promieniście (szczoteczkowato), na pozostałych dwustronnie. Jesienią na tle ciemnego listowia widać bardzo liczne, krwistoczerwone osnówki (klon żeński). Dziesięcioletnie rośliny osiągają 1,0-1,5 metra wysokości.
Cis to długowieczne drzewo lub krzew. Drewno jego nie zawiera żywicy. Krowina na starszych pniach i konarach wiśniowobrązowa. Młode pędy przeważnie są zielone, starsze brązowe. Jest roślina dwupienną. Kwiaty męskie w kątach igieł na zeszłorocznych pędach, widoczne po dolnej stronie gałązek, składają się z licznych pręcików. Każdy pręcik ma 2-8 oreczków pyłkowych. Kwiaty żeńskie złożone z jednego zalążka okrytego licznymi, drobnymi łuskami, osadzone na krótkich trzoneczkach w kątach igieł, trudne do zauważenia. Kwitnie w kwietniu - maju. Nasiona oliwkowobrunatne, błyszczące, otoczone kubkowatą, szkarłatną i mięsistą osnówką (arillus), dojrzewają w sierpniu-wrześniu, w roku kwitnienia. Osnówka, w przeciwieństwie do innych części rośliny, nie zawiera trującej substancji (taksyny), jest słodka i chętnie zjadana przez ptaki oraz drobne zwierzęta, co pomaga w rozsiewaniu nasion.
Bardzo dobrze znoszą przycinanie, są więc przydatne na niskie, zimozielone żywopłoty. Dobrze rośnie zarówno w miejscach cienistych, jak i silnie nasłonecznionych. Preferuje miejsca o dużej wilgotności powietrza. Cis znajduje wszechstronne zastosowanie w parkach, w zadrzewieniach osiedlowych i w przydomowych ogródkach. Idealna odmiana na strzyżone lub luźne żywopłoty oraz do sadzenia pojedynczo lub w niewielkich grupach na rabatach. Wytrzymała na niskie temperatury, odporna na zanieczyszczenia powietrza. Lubi gleby żyzne, dostatecznie wilgotne. Równie dobrze rośnie na piaszczystym, przepuszczalnym podłożu pod warunkiem, że zapewnimy mu dostateczną ilość wody. Wrażliwy na zasolenie gleby. Drewno cisów jest bardzo twarde, elastyczne i pięknie czerwonobrązowe. Cisy tworzą bardzo gęsty system korzeniowy, doskonale utrzymują bryłę korzeniową, także na glebach stosunkowo luźnych, i łatwo znoszą przesadzanie nawet w wieku 6-10 lat.